Domien tipte me over mijn held. Bob Dylan. Omdat 50% van de bevolking denkt dat ‘ie al 20 jaar dood is en de andere helft van de bevolking vindt dat hij klinkt als een astmatische kraai begin ik er maar niet te vaak over. Ik verman me als Like a Rolling Stone voorbij komt, maar dan in de op één na mooiste versie, ik verbijt me als ik de verkeerde versie van Knocking On Heaven’s Door op de radio hoor en ik zet de radio onmiddelijk uit als de misdadigers van UB40 voorbij komen met I’ll Be Your Baby Tonight.

Nu wordt ‘ie opnieuw door de muzikale mangel gehaald, maar door een man die het mag: Mark Ronson. Op zijn album Versions vind je versies van bekende deuntjes, en nu heeft ‘ie Bob Dylan dus in een hip jasje gestoken. Mostly You Go Your Way And I’ll Go Mine komt alweer uit 1966, de hoogste tijd dus voor een upgrade! Zoek de 10 verschillen…

30 graden, zwembad bij het huis, af en toe een zacht briesje, een Budweiser erbij… Wil je nog wat weten over de afgelopen 2 weken? Oh ja, af en toe een flesje wijn open getrokken. Over bier en flessen wijn gesproken: check hier de nieuwste hit van MC Snuitje.

En ondertussen in Les Deux Alpes…

Het zit er op. Twee-en-een-halve-week mocht ik passen op de plantjes en plaatjes in het Huis van de Muijs, maar mijn vakantiebaantje zit er op. Vanaf morgenochtend 4 uur hoor je Martijn weer terug op z’n vertrouwde plek.

Ondanks alle moeilijke telefoongesprekken die ik heb moeten voeren met Hugo, Dennis, Patrick, Gerald en Siets (de vaste luisteraar weet precies waar ik het over heb!), vond ik het ontzettend leuk om te doen. Ik meld me hierbij vast aan voor een volgende keer. Tot dan!

Groet’n!
Domien

Sinds gisterochtend probeer ik Richard Cheese aan jou, luisteraar van Muijs in het Huis/Daily Domien, aan je voor te stellen. Cheese is een Amerikaanse muzikant die met zijn band ‘Lounge Against The Machine’ parodieën maakt op beroemde pop, rock en hiphop songs. Ik heb deze hele week uitgeroepen tot Richard Cheese-week, maar of ik tot en met vrijdag dagelijks een track ga draaien, valt nog te bezien!

Al sinds ik maandagmorgen ‘Somebody Told Me’ (Cheese’ cover van The Killers) draaide, heerst er een heftige strijd tussen de verschillende luisteraars van het programma. De ene helft vindt de muziek fantastisch, maar de andere helft is fel tegen! Uiteraard behoor ik tot de eerste groep, dus geef ik Mister Cheese en zijn band tot en met morgenochtend de kans om zieltjes te winnen. Rond vijf voor half zes draai ik Creep (Radiohead). De reacties op dié song gaan bepalen of ik donderdag en vrijdag nog meer coverwerk van Richard Cheese draai. Reageren kan via sms (3333) of door te bellen naar 0909-1336!

Let the fight begin!

En die ‘hem‘, dat ben ik! Domien hier, vanaf morgenochtend 4 uur neem ik de sleutel van het huis van de Muijs over en mag ik twee-en-een-halve week voor de plantjes (en plaatjes!) zorgen. Uiteraard ben jij van harte welkom! Ik luister graag naar jouw bijzondere nacht/ochtendverhalen, wil met plezier weten wat jouw muzieksmaak is en geef met alle liefde de week-cd aan je weg.

Tot morgen! En al die dagen daarna.

Mocht je me zoeken, ik zit hier. In de tussentijd hoor je hem. We wisselen even van plek, want he’s your host tussen 4 en 6 en voor de afwisseling gaat hij het WisselWeblog ook bijhouden! 30 juli is het weer ontzettend maandag, dan is de Muijs weer in het huis!

Mensen die me een beetje kennen (en die me wel eens bellen) weten dat ik al sinds jaar en dag een mobieltje heb in de buitencategorie. Oftewel: oud en verrot, nog net geen draaischijf, en we hebben ‘m ook in de tint bakeliet. Ik zal de laatste zijn die naar de winkel rent voor een nieuwe telefoon als het contract is verlopen, en dus kwam ik ruim een half jaar nadat mijn contract was verlopen bij de winkel aangestrompelt. En of er dan ook GPS op moest. Nou nee. Een geheugen als een olifant. Ook niet nodig. Of ik er mee ging internetten. Neehee! Ik maakte de verkoper duidelijk dat ik er mee ging bellen, wat vreselijk ouderwets schijnt te zijn. Afijn, hij stuurde me naar huis met deze. Echt zo’n telefoon met een compact en modern design met geraffineerde covers in roestvrij staal, een glanzende zwarte afwerking en afgeronde randen. Volgens de folder. Dat betekent dat ik de Apple IPhone links heb laten liggen, maar misschien dat ik ‘m alsnog ga aanschaffen als ‘ie uitkomt, want het schijnt dat je er leuke dingen mee kan doen…

Met dank aan: Casa Laguna

Wat Pink kan, kan ik ook. En dus kwam er een Nederlandstalige versie van Dear Mister President, met in de hoofdrol niet Bush, maar Balkenende. En Dear Mister President werd Dear Minister President. Ik had er alleen even geen rekening mee gehouden dat ik niet kon zingen. En nog steeds niet trouwens. Het bewijs daarvan werd een tijdje terug geleverd toen ik de tekst live in de uitzending zong. Daar zijn opnames van. En die hou ik lekker in eigen beheer. Om dit Pinkproject toch tot een goed einde te brengen heb ik de hulp ingeschakeld van iemand die wél kan zingen. Zijn naam is Sander Guis en zijn daden benne groot. Beluister Dear Minister President hier:

Kofschip. Fokschaap. Ondertussen op het AOC Terra in Meppel…

Barbara Karel wordt mama! Vanochtend gooide ze het eruit bij Giel dat ze het er over 7 maanden gaat uitgooien. Iets na 4 uur vannacht meldde ik het al, maar de daadwerkelijke primeur had ik nog ietsjes eerder. Het zal pak ‘m beet anderhalve maand geleden zijn geweest dat Barbara ineens meldde dat ze alles waar alcohol, cafeïne of nicotine inzit had afgezworen. Waarna ze tegen me riep ‘je zou bijna denken dat ik zwanger ben, maar dat is niet zo hoor!’ En je weet hoe dat gaat met vrouwen die heel hard roepen dat ze echt niet zwanger zijn… Die zijn bijna altijd zwanger! Hierbij dus: gefeliciteeeeerd! En ik doe meteen even een suggestie. Ik vind Rudi een mooie naam. Rudi Karel.