In de auto heb ik meestal de radio aanstaan. En die radio staat dan meestal weer op 3FM. Meestal. Soms zap ik wel eens, en waar ik dan uitkom is bijna altijd een verrassing. Een piraat die in de herfstvakantie illegaal aan het uitzenden is (je kunt altied eem bell’n veur een groet of verzoek), een relaxt deuntje op Arrow Jazz FM of het laatste nieuws op BNR. Soms luister ik tijdens onze eigen ellenlange reclameblokken ook wel eens naar Radio 4. Vind ik wel rustgevend, violen om 7 uur ’s ochtends.

Soms ook stilte. Gewoon even luisteren naar het ruisen van de banden en het fluiten van de wind. Waarna ik er vaak snel weer een cd’tje ingooi om de stilte te verdrijven. Huiswerk van de platenplug of een freechoice. Vakjargon voor vrije keuze.

Deze week ben ik begonnen aan iets dat buiten elke categorie valt. Een luisterboek. Ik hoorde een tijdje terug op Radio 1 een stuk uit Het Achterhuis van Anne Frank. Ik zat ongemerkt een half uur geboeid te luisteren en moest de radio uitzetten omdat ik al op de parkeerplaats stond. Daarop heb ik zelf maar de serie van 8 cd’s gekocht. Ben nu bij het moment waarop het gezin Frank onderdak zoekt in Het Achterhuis. Bevreemdend, omdat het zo lang geleden werd opgeschreven en als document bewaard is gebleven. Beklemmend, omdat je weet hoe het afloopt. En aangrijpend, omdat tussen de regels door de ellende klinkt. Joden mogen niet roeien. Joden mogen aan geen enkele vorm van sport doen. Joden mogen niet met de tram. Joden mogen na 8 uur ’s avonds niet in hun tuin zitten, noch in de tuin van anderen.

Last, but not least, mooi voorgedragen door Carice van Houten. Alsof ze Anne zelf is. Bovendien genomineerd als Luisterboek van het Jaar. Aanrader!