De Rijdende Rechter is er niks bij: de voltallige rechtbank van Amsterdam-Zuid moest op stel en sprong richting Keizersgracht om daar een boom te bezichtigen. De Anne Frank boom, ja. Nou schreef ik laatst al dat ik het luisterboek van Het Achterhuis had aangeschaft (inmiddels bij cd drie van de acht) en daar komt inderdaad een stukje voorbij over die kastanjeboom aan Keizersgracht 188. Twee regels misschien, er is nog niet eens één tak voor die pagina afgezaagd.

Alleen omdat Anne Frank die boom met eigen ogen heeft gezien vanuit haar zolderrampje moet die boom blijven staan. Unbelievable. We mogen wel dankbaar zijn dat ze over maar één boom een paar regels heeft geschreven, anders was de infrastrcutuur rondom Het Achterhuis blijven steken bij 1945.

Hugo Borst schreef vandaag in het AD een tamelijk treffende column. ‘Als er zonodig symbolisch gedaan moet worden, maak dan papier van de boom en druk er in een speciale oplage Het Achterhuis op. (…) Maar eigenlijk moet je helemaal niet mee doen met zo’n sentimentele discussie. De boom is geen herinnering aan de holocaust, dat is alleen Annes dagboek en (het interieur van) Het Achterhuis. Nog iets anders: terwijl Amsterdam wanhoopt om één boom, gaat in tropisch Zuid-Amerika de Endlösung der Bäumefrage ongestraft voort. Verzet je daar lekker tegen.’