Thuis hoor ik deze week alleen maar ‘oh nee hè, niet weer snooker.’ Vraag me vooral niet waarom, maar ik ben verslaafd aan snooker. Niet dat ik het ooit gespeeld heb -bij poolen weet ik al nauwelijks een bal te raken- maar kijken doe ik het des te meer. Ik zat gisteravond op de NPS-redactie al eventjes met de beentjes op tafel te kijken naar de BBC, want deze week haal ik m’n hart op met de UK Championships.

Vroeger, toen snooker nog met een lange oe geschreven werd, mochten alleen Engelsen aan dat toernooi meedoen, inmiddels is het uitgegroeid tot het officiele WK. En doen er bijvoorbeeld ook twee Chinezen mee. En kijken er ineens 150 miljoen Chinezen naar de BBC. Plus één Nederlander. En dat ben ik. Gisteravond werd het laat, dus een goeie reden voor Domien om me om half 6 ’s ochtends uit m’n nest te bellen…

Nou, ik klink al net zo suf als de commentatoren van de BBC. Maar mocht je het toch eens willen proberen: niet alleen de BBC, ook Eurosport zendt de wedstrijden uit. Met Nederlands commentaar. Dat zo mogelijk nóg suffer is dan dat van de BBC. Maar gelukkig hebben we altijd rock ‘n roll Ronnie the Rocket nog: z’n vader en moeder zitten allebei in de bajes, vanwege moord en belastingontduiking, hijzelf werd ooit gediskwalificeerd vanwege hasjgebruik en hij liep vorig jaar zomaar tijdens een wedstrijd weg. Kortom: never a dull moment met Ronnie O’Sullivan. Hij staat ongetwijfeld in de finale aanstaande zondag. Onehundredandfortyseven!