Alweer een tijdje terug was er kritiek op de Kijkshop, omdat in de vitrines naast alle koffiezetapparaten, wekkerradio’s en pannensets wat al te vrouwvriendelijke artikelen lagen te blinken. Maar uit de folder die gister op de mat viel blijkt dat ze nog steeds dubieuze dingen verkopen. Of, nou ja, in dit geval is de naam wat ongelukkig gekozen bij het product. In de categorie Fiat Croma en Ikea Fartfull. Hoe lang zou de directie van de tandenflossfabriek hebben gebrainstormd tot ze deze briljante ingeving kregen?

[photopress:waterpik.jpg,full,pp_image]

Net naar Narnia geweest. Trek je niks aan van zure filmrecensenten die het een kinderversie van Lord of the Rings vinden. Ok, er zijn eng ogende wezens, liliputters, het kwaad dat overwonnen moet worden in een land dat niet bestaat, maar C.S. Lewis was mooi eerder dan Tolkien met zijn boek. Dat hun verhalen zo op elkaar lijken is niet verwonderlijk als je bedenkt dat ze elkaars beste vrienden waren. Tot zover deze kleine geschiedenisles, speciaal voor de filmrecensent van het Algemeen Dagblad. Rip-off van de ring-trilogie, pende hij neer. Helemaal bont maakt hij het als hij de verdwijning naar het land Narnia via een treinstation een regelrechte kopie noemt van het magische treinstation uit de Harry Potter reeks. Tussen Narnia en Harry Potter zit zeker 40 jaar, dus ik zou eerder zeggen dat J.K. Rowling inspiratie heeft opgedaan bij C.S. Lewis dan andersom. Ongeloofelijk, hoe recensenten er zo ontzettend naast kunnen zitten. Over smaak valt niet te twisten, maar dat je je huiswerk niet doet… Kortom: gewoon gaan!

[photopress:thingstodo.jpg,full,pp_image]

Back home, om met één van de weinig leuke liedjes van de Golden Earring te spreken. En nog een week vakantie! Dan doe je dingen als… in een achtbaan zitten. Maandag naar Walibi World geweest, al waren er helaas twee achtbanen gesloten. Blijven er nog 3 over om misselijk in te worden. Wat overigens niet is gebeurd. Wel werd m’n zonnebril uit de Goliath geslingerd, dus je raadt het al: die heeft een enkele reis richting de grond (nee, niet de zon) gemaakt.

Verder deze week naar een bruiloft en naar de film. Maar er mag ook weer gewerkt worden. Aanstaande zondag begint mijn werkweek extra vroeg met Jouw Weekend Finale. Volgende week ook nog een aflevering MetMichielMetMartijn, en uiteraard weer de dagelijkse wake-up-call om 4 uur!

[photopress:nsj.jpg,full,pp_image]

Net terug van vakantie, en in één moeite door naar North Sea Jazz. Al sinds een paar jaar in Ahoy’, maar mijn eerste keer in Rotterdam. Het eten is nog steeds duur -bijna 9 euro voor een broodje vlees met versieringen, maar dan onder een heel chique naam- voor de wc’s moet je -belachelijk genoeg- nog steeds betalen en bij veel concerten moet extra geld neertellen om naar binnen te mogen. Maar dan heb je ook wat. 14 podia waarbij het toch elke keer weer lastig kiezen is. Met grotere zalen dan in Den Haag, ruimer van opzet, maar dezelfde intieme sfeer. Een legendarisch festival met legendarische namen. Al zul je, als je niet echt thuis bent in de wereld van de piep-knor-gerechten, die niet allemaal herkennen. Toch treden er zat artiesten op die net zoveel met jazz te maken hebben als George W. Bush met democratie. Denk aan Snoop Dogg. Of dit jaar: Alicia Keys en Joe Jackson. Ook deze keer heb ik een paar grote namen op m’n lijstje afgevinkt. Zoals drummer Brian Blade bij het Kenny Werner Quintet, of Herbie Hancock, met superdrummer Vinnie Colaiuta. Ok, bekendere namen dan: Marc Broussard. De grote verrassing wat mij betreft. Wát kan die jongen zingen. Een paar minuten Paul Simon meegepikt. En Tower Of Power was een motherfunky afsluiter. Ahoy!