Net naar Narnia geweest. Trek je niks aan van zure filmrecensenten die het een kinderversie van Lord of the Rings vinden. Ok, er zijn eng ogende wezens, liliputters, het kwaad dat overwonnen moet worden in een land dat niet bestaat, maar C.S. Lewis was mooi eerder dan Tolkien met zijn boek. Dat hun verhalen zo op elkaar lijken is niet verwonderlijk als je bedenkt dat ze elkaars beste vrienden waren. Tot zover deze kleine geschiedenisles, speciaal voor de filmrecensent van het Algemeen Dagblad. Rip-off van de ring-trilogie, pende hij neer. Helemaal bont maakt hij het als hij de verdwijning naar het land Narnia via een treinstation een regelrechte kopie noemt van het magische treinstation uit de Harry Potter reeks. Tussen Narnia en Harry Potter zit zeker 40 jaar, dus ik zou eerder zeggen dat J.K. Rowling inspiratie heeft opgedaan bij C.S. Lewis dan andersom. Ongeloofelijk, hoe recensenten er zo ontzettend naast kunnen zitten. Over smaak valt niet te twisten, maar dat je je huiswerk niet doet… Kortom: gewoon gaan!