Vind ik een leuk tijdverdrijf tijdens de reclame: herken de stem. Regelmatig hoor je stemmen voorbij komen van bekende en minder bekende acteurs en actrices die bijschnabbelen om hun karige loon voor al te slecht bezochte theaterproducties een beetje te levelen. Of die van een discjockey, want een spotje inspreken is weinig werk maar wel goed betaald, dus graag gedaan, Super de Boer.
Maar De Stem is niet meer. De stem der stemmen. Zeg maar de Amerikaanse variant van Jeroen Nieuwenhuize. Don Lafontaine. Zijn naam zegt je misschien niks, maar je hebt ‘m zeker weten wel eens gehoord. Tenzij je nooit in een bioscoop komt, want zo ongeveer elke trailer siert zijn stem. Of andersom. Maar zeg nou zelf: zonder stem zou het een stuk minder spannend zijn. Want niemand kan zo ‘in a world’ zeggen. En als ik ‘in a world’ zeg, weet je meteen wie ik bedoel. Nou, hij dus. Hij is dood. 68 jaar geworden. En wie moet nou zijn opvolger worden? Gelukkig zijn meer mensen gezegend met zo’n zoetgevooisd stemgeluid, en dit krijg je als je 5 van die stemmen in een limo zet:




Aah gelukkig!
Toch nog genoeg mensen met zo’n fantastische stem!