Lees net dit bericht, en dat idee komt me wel erg bekend voor. Tijdens een week Classic Request op 3FM dacht ik met mijn lieve luisteraars een week lang na welke popplaat gedraaid zou kunnen worden bij de buren, op Radio 4. Diverse deuntjes met een viool erin werden genoemd (Bittersweet Symphony van The Verve bijvoorbeeld), Within Temptation kwam opvallend vaak voorbij, en sommigen vonden het wel een heel goeie grap om Metallica te draaien op Radio 4. Dat laatste leek me een minder goed idee. Ik wilde tijdens die 10 minuten zendtijd aan de verstokte klassieke muziekliefhebber laten horen dat popmuziek óók mooi kan zijn. En natuurlijk valt over smaak niet te twisten, maar zoals ik mijn oren dichtdoe bij een opera, zo zou de Radio 4 luisteraar waarschijnlijk een beroerte hebben gehad van Metallica.

Het werd Prince. Sometimes It Snows In April. Waarom? Niet vanwege de violen, want die komen er niet in voor, maar meer omdat het een mooi liedje is. Een klassieker in mijn oren. En ik kondigde Prince aan als de Maria Callas van de popmuziek. Weet je wie dat is dan? vroeg presentator Hans Haffmans. Ik blufte een beetje en zei ja.

Maar voor wat hoort wat. En dus kwam Hans Haffmans ook bij mij in de uitzending om iets klassieks te draaien. Het werd Le Sacre Du Printemps van Igor Strawinsky. Toch zeker zes minuten lang klassieke muziek op de nationale popzender. Ik kreeg tig SMSjes binnen, varierend van ‘ik zap nu naar 538′ tot ‘dit moet ik eens vaker horen, best interessant!’

P.S. Morgen sta ik weer in een studio. Klassiekers of nieuw: ik mag tussen 2 en 4 draaien wat ik wil op Kx Radio.