All the radiorukkers in the house say hooo! Inmiddels ben ik anderhalve maand weg bij 3FM, en nog bijna dagelijks wordt er gekrabbeld dat ik gemist word. Wat ik lief en leuk vind, maar je kan het ook te bont maken. Op het Radiofreakforum gaat het helemaal loos. Hier wordt bediscussieerd of 3FM me weer in genade moet aannemen. Paul Rabbering weg, Martijn Muijs weer terug. Geen idee waarom Paul nou weg moet en hoezo ik dan dat programma zou moeten overnemen, maar gelukkig is de poll loud & clear: 77% is tegen. Eén topicje verder raakt de realiteit al wat meer. Sterker nog: het was leuk om m’n ouwe baas weer eens te spreken. En heel aanlokkelijk om weer terug te keren op het nest. Maar ik heb vandaag nee gezegd. Dat andere aanbod is namelijk nóg leuker… Zojuist gemaild: ‘dat lijkt me dan een deal!’

De ene na de andere baby wordt geboren. Da’s al eeuwen zo, maar de nieuwe aanwas is momenteel bevallend opvallend vaak te vinden in de mediahoek. Productieve lui. Wij feliciteren Eddy Zoey, Dennis Weening en Notaris Polman. En hun wederhelften uiteraard.

Dankzij de wondere wereld van hyves had ik afgelopen week een enorme reality check. Via via via via kom je namelijk nog wel een oude bekende tegen, en in de serie klasgenoten van de basisschool had ik er zomaar drie te pakken die óf zwanger zijn óf de eerste al op de wereld hebben gezet. Toch gek. De laatste keer dat je ze zag waren ze 12 en nu zijn ze ineens vader of moeder. Terwijl ze in je hoofd nog steeds 12 zijn.

Mijn eigen kinderwens is trouwens al 26 jaar hetzelfde. Een nee-nee sticker voor de ooievaar dus. Of komt er een leeftijd waarop je ineens enorme drang krijgt om de familie-eer te redden?

P.S. Als je een radioprogramma mag vergelijken met je kindje, dan is je eerste uitzending een bevalling. In dat kader: aanstaande woensdag tussen 19:00 en 21:00 uur De Muijsikale Fruitmand op Kx Radio!

Onderweg naar Vlissingen. Niet helemaal handsfree gemaakt. Het feit dat de drie ton werd gepasseerd op de snelweg maakte een ererondje en een klopje op de motorkap ook onmogelijk. Maar bij deze dan toch een virtuele ode aan de bolide voor 300.000 kilometer trouwe dienst. Op naar de 4?

Wat Roosmarijn zegt. Change. Dat woord heb je de afgelopen maanden vaak gehoord. Op het journaal werd er vanmorgen aan gerefereerd: 40 jaar na de moord op Martin Luther King gaan de woorden van Sam Cooke dan eindelijk in vervulling: A Change Is Gonna Come. Een zwarte man in het witte huis.

Ik vind dit het mooiste liedje ooit gemaakt. Er zijn vele varianten, van de Neville Brothers tot The Fugees, en van Solomon Burke tot Al Green. En natuurlijk het origineel van Sam Cooke. Maar de versie die mij het meeste kippenvel bezorgt, is die van Aretha Franklin. Een mooie dag voor een mooi lied.

P.S. Sweet Home Chicago mag ook.

Ok, ok. Het is duidelijk: privéprietpraat levert aanzienlijk meer reacties op dan de ene-oog-in-andere-weer-uit-logs. Ik steek van wal. Afgelopen vrijdag plofte het laatste loonstrookje van 3FM op de mat. Toch een gek moment. Ben nu precies vier weken vrij geweest, of Koos Werkeloos. Diezelfde dag loerde ik met één oog naar de webcam van 3FM en merkte al snel dat ik het mis daar te zijn. Niet meer om 10 uur naar bed moeten is best lekker, ’s nachts in je bed blijven liggen een ultieme zegen en ’s ochtends zo lang uitslapen als je wil… gaat vervelen. Maar vanaf maandag is de grote vakantie voorbij en verdien ik weer mijn belegde boterham. Dankzij de vrienden van de NPS mag ik een poosje elke werkdag tussen 2 en 4 gaan Plaatjes Draaien op Radio 6. ‘Later als ik groot ben wil ik daar wel werken,’ zei ik eens tegen m’n baas Jurre Bosman. Dat wordt dus iets eerder. Ik ga een tijdje op deze kabel- en internetzender schuilen om me te warmen aan jazz, vrolijke Cubaanse klanken, blues en soul…

En tot zover de privéperikelen, want voor de rest moet ik enorm mijn kaken op elkaar houden. Ik weet het, dat riep ik al toen ik nog wel on air was, en ik moet het nog steeds. Radio is slow business. Laat ik het zo zeggen: ik heb al een paar kantoortjes van binnen gezien, een aantal radiobazen gesproken, een paar namen doorgekrast, maar de ontknoping kwam naderbij. Tot ik afgelopen vrijdag ineens werd gebeld en zich nóg een geinteresseerde meldde. En er ineens twee radiostations waren waar ik uit kan kiezen. Ik was er lichtelijk van in de war kan ik wel zeggen. Maar verder mag ik niks zeggen. Dus hou ik m’n mond.

O ja, in alle consternatie zou ik bijna vergeten te zeggen dat de nieuwe programmering van Kx Radio op komst is. ‘Woordspelingen over je eigen naam moet je natuurlijk altijd aan anderen over laten,’ was de openingszin van Stenders op m’n voicemail. Die van ’spreek ik iets in na de piep, zei de Muis.’ En met de vraag of ik na de eerdere muisbestuiving op de Amsterdamse piraat in het vervolg de woensdagavond tussen 7 en 9 aan mekaar wil breien. Wat ik wil. Graag zelfs! Vandaag kwam daar een SMSje achteraan hoe het programma moet gaan heten. Zijn suggesties? De piepshow (vind ik een goeie), Van Eric’s Muiswinkel, het Muisoleum, Muiswerk Maken en natuurlijk Muijs in het Huis. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik me daarvoor al tot het niveau had verlaagd om het volgende te opperen: de Muijsikale Fruitmand. Ehm… kom maar met die reacties!