Een kijkje in de keuken van de leukste hobbyzender van Nederland: KX Radio! Radioactive was op bezoek (en zo te zien was het op dat moment niet zo radioactief daar) en maakte deze fotorepo. Mooi moment om even schaamteloos mijn programma te pluggen: elke woensdagavond hoor je tussen 19 en 21 uur de Muijsikale Fruitmand (woorspeling in de geest van het opperhoofd) met de Muijsmail, Goud van Fout, mijn radiodagboek, je wekelijkse dosis Dylan en de Ode aan een Dode. Oh ja, ook gewoon te podcasten.

Afgelopen weekend naar Kopenhagen geweest. Nee, niet de hoofdstad van Denemarken, maar een toneelstuk met Bram van der Vlught, Liz Snoijink en Stefan de Walle. Gezien in Groningen. En eens moet de eerste keer zijn: voor het eerst in m’n leven naar een toneelstuk geweest! Het percentage grijze permanentjes lag hoog, een boel bejaarden dus, want toneel is niet hip. Toch ga ik dit vaker doen, want het werd een topavond. Het verhaal is niet in één zin uit te leggen, je moet het gewoon zien!

Een man met een gitaar, en dat een avond lang, is dat boeiend? Wel als die man met die gitaar Luka Bloom heet. Al eerder zag ik hem in Carré, en dat werd een bijzonder concert. Zo bijzonder dat het op cd verscheen. Gisteravond speelde hij in Tivoli, Utrecht. Hij deed z’n eigen voorprogramma, dolde wat met het publiek (you worry and then you die; you don’t worry and then you die, so why worry?) nam na de pauze wat medemuzikanten mee en liet het publiek zingen. Drie uur later eindigde hij weer in z’n uppie. Dankzij de mobiliteit bestaat er niet meer zoiets als intimiteit, en dus is het vandaag al te vinden op YouTube. Gelukkig maar, dan hoor je wat je hebt gemist. The man is alive!

Het leek wel Carice van Houten weekend. Er zijn vervelender weekenden te bedenken. En vervelender vrouwen. Eindelijk eens de luistercdserie van Anne Franks Achterhuis uitgeluisterd, waarbij Carice voorleest. Zaterdag Valkyrie in de bios gezien, waarin Carice drie keer mond-op-mond contact mag doen met Tom. Of eigenlijk generaal Von Stauffenberg.

En… het schijnt haar achterkant te zijn op deze voorkant. Altijd leuk om een bandje uit de buurt te bekijken. En dus stond ik vrijdag in Hedon te kijken naar de albumpresentatie van Swelter. Ik wou dat ik iets eerder was gegaan, want ik heb maar twee liedjes van het voorprogramma meegekregen. Maurits Westerik hadden ze gestrikt. Zanger van GEM, maar in dit geval solo. Hij dufde het zelfs aan om het laatste liedje helemaal zonder geluidsversterking te doen. En dus werd iedereen muisstil om met gespitste oren te luisteren naar een soort kruising tussen de Fleet Foxes en Bob Dylan. De dienstdoende discjockey zette onmiddelijk een liedje van de Fleet Foxes op, en ook Dylan komt niet helemaal uit de lucht gevallen. Check zijn versie van Dylan’s 4th Time Around:

En toen was het weekend weer voorbij. Jij nog iets leuks gedaan?