Beste Bob,

Ik vraag me af wat er was gebeurd als niet hij, maar jij het was. Of het ook voorpaginanieuws zou zijn. Of CNN het breaking news zou vinden. Of er huilende fans met knuffelberen op diverse kruispunten zouden staan. Of er vier dagen lang clips van je uitgezonden zouden worden op tv. Of je cd’s uitverkocht zouden zijn bij de platenzaak. Of jouw naam de meest gegooglede zoekopdracht van de week zou zijn. Of er een tweede lijkschouwing zou plaatsvinden. Of er iemand zou twitteren: nu heeft hij eindelijk rust.

Maar het meest vraag ik me nog af hoe ik die dag zou doorkomen. ‘Zou je huilen?’ vroeg iemand die zich voorstelde dat niet hij maar jij het was. Ik denk dat ik zou schrikken, maar huilen… nee. Ik denk dat ik verdrietig zou zijn, omdat je er nu niet meer bent, maar huilen… nee. Ik denk dat ik als eerbetoon een cd van je zou opzetten, een clip van je zou kijken, een traan zou voelen opwellen, maar huilen… nee.

En ik pink een traantje weg. Van geluk. Omdat je er nog bent.