Het is een gek idee. Vereeuwigd zijn op het lichaam van iemand anders. Iemand die je niet kent. Nog niet zo lang geleden liet een groot fan van Mick Harren (wie? jahaa, die!) het gezicht van zijn idool tatoeren op z’n rug. Waarop Kim & ik gekscherend op de radio zeiden: dan zijn er vast ook wel mensen te vinden die meteen twee eeuwige plakplaatjes van ons op hun lijf willen. En ja hoor. Gerard meldde zich. Wij geloofden hem niet. Gerard hield vol. We vroegen of hij het zeker wist. Gerard wilde. We zeiden dat hij er spijt van zou krijgen. Gerard twijfelde geen seconde. En zie hier het resultaat:

Met props voor Jans Tatoo Studio in Zaltbommel die 3 uur lang de rug van Gerard bewerkte. Kim lijkt nu nog op een indiaan, maar dat rood trekt weg en dan is het me toch een plaatje… Geen plakplaatje, en ook nog niet volledig: binnenkort wordt de tattoo verpest met mijn harses erbij. Gek idee!