Lijstjes zijn leuk en met name mannen zijn er gek op. Categoriseren. Welke moet er echt in, wie kan er vanaf. De top 3 van slechtste films die je ooit hebt gezien. De top 5 van dingen die je wel eens in de magnetron hebt gestopt en de top 10 van je favoriete Belgische biertjes. Zoiets.

Een paar weken geleden werd ik door DJ Amber van KX Radio gevraagd om een top 14 te maken van de beste gitaarplaten ooit gemaakt. Oef. Een plotselinge hoofdpijn kwam op. Niet vanwege de herrie, maar de hersenen draaiden op overuren welke platen er zonder meer in moesten en vooral: in welke volgorde. Welke herriemakers er op 1 moesten wist ik al vrij snel en zeer zeker, dat was geschiedenistechnisch en persoonlijk hitsorisch gezien een uitgemaakte zaak, maar om met het eeuwige en uitgekauwde Smells Like Teen Spirit aan te komen was ook weer zo wat. En zo mijmerde ik verder, met een muur van gitaren om me heen.

En zo ontstond de Keiharde 14. En ja, er is zoveel meer. Soundgarden heeft het niet gehaald, misschien was het leuk om de Raggende Manne erin te zetten en er zijn de afgelopen jaren ook zoveel lekkere lawaaiplaten gemaakt. Nou ja, dit zijn ze: mijn 14 favoriete rockers:

1. Nirvana – Breed
2. Rage Against The Machine – Bulls On Parade
3. Smashing Pumpkins – 1979
4. Rainbow – Since You’ve Been Gone
5. Foo Fighters – Monkey Wrench
6. Live – Lakini’s Juice
7. Arctic Monkeys – Brianstorm
8. Bush – Everything Zen
9. Hives – Hate To Say I Told You So
10. Greenday – 21 Guns
11. Huey Lewis & The News – Do You Believe In Love
12. Weezer – Sweater Song
13. Filter – Hey Man, Nice Shot
14. ZZ Top – La Grange

Aspirine bij de hand en headbangen maar: de uitzending is hier te downloaden.

Al eerder deed Johan Vlemmix een gooi naar de landelijke verkiezingen: als Minister van Feest wilde hij het blauwe pluche in Den Haag eens lekker gaan opschudden. Want er werd te weinig gelachen in de politiek. Daar zagen weinig stemmers de humor van in en Johan bleef met nul kamerzetels achter. Maar Johan blijft altijd lachen en wilde het nog een keer proberen. Nederland was klaar voor zijn Partij van de Toekomst vond hij. En aangezien Balkenende IV even klaar was, moest de campagnekaravaan van Vlemmix snel uit de startblokken.

Johan deed zijn zegje in onze One Minute of Fame en ging vol goede moed de toekomst tegemoet. De laatste proeve van bekwaamheid kwam met de gemeenteraadsverkiezingen: de Partij van de Toekomst deed mee in Eindhoven. Johan zag zichzelf al als wethouder, het ministerschap was daarna slechts een formaliteit. Maar het lachen verging hem definitief: in de daarop volgende nacht hadden we een moegestreden, depressieve Johan Vlemmix aan de telefoon. Dat is net zoiets als een huilende Bassie. Bijna niemand had op hem gestemd, familie en vrienden hadden het laten afweten en één van de partijgenoten had op het moment supreme in plaats van de PvdT toch maar het hokje van de PvdA roodgekleurd.

En dus was er nog maar één conclusie: de stekker eruit. De Partij van de Toekomst werd verleden tijd. Een politieke droom ging in rook op. Letterlijk, want Johan kwam effe langs bij Radio 538 om zijn partijposters, flyers en ander campagnemateriaal voor de verkiezingen op 9 juni in de hens te steken. En dat brandde uitstekend: