Column: Keuzes

Voor Het Kontakt Harderwijk schrijf ik eens in de 2 weken een column. Harderwijk is sinds 2010 mijn woonplaats, en in deze column schrijf ik over die stad of de directe omgeving. Deze column verscheen op 21-02-2018.

Nog precies een maand te gaan, dan zijn de gemeenteraadsverkiezingen. En als het u hetzelfde vergaat heeft u ook nog geen idee welk vakje u rood gaat kleuren. Gelukkig biedt het web antwoord op alle vragen -of je nu wilt weten welk beroep écht bij je past (werkloze) of wat je Tibetaanse monnikennaam is (Jangchub)- dus groot was mijn vreugde toen ik ontdekte dat er een lokale variant van de online Stemwijzer zou komen, en ook De Stentor had een plaatselijke kieswijzer geïntroduceerd. Voor zover de lokale partijen wilden meewerken tenminste, en daar zit ‘m nu net de kneep: behalve de PvdA wilde geen enkele partij in Harderwijk haar standpunten overleggen.

En dus ben je overgeleverd aan de verkiezingsprogramma’s van de partijen zelf. Die natuurlijk niemand helemaal gaat lezen, want de drie delen van Lord of the Rings ben je sneller door – nog een stuk spannender ook. Sommige partijen gaan er al vanuit dat u de moeite niet neemt. Zie deze tekst: ‘Verkiezingen gaan over mensen. Over u en over mij. Over onze ouders, onze kinderen, onze buren, leerkrachten op de school, onze werkgevers en onze werknemers.’ Het is de eerste alinea van het programma van de ChristenUnie. Uit 2014. Of nee wacht, dat is deze: ‘Deze verkiezingen gaan over mensen. Over onze ouders, onze kinderen, onze buren, de leerkracht op de school om de hoek, de wijkverpleegkundige, onze werkgever en onze werknemers.’ Je zou kunnen zeggen dat de CU trouw is aan haar beginselen, al kun je ook betogen dat de lokale stagiair iets te gretig heeft gecopypaste. In 2014 is de CU nog tegen meer casino’s en een happy hour in cafés, voor maatschappelijke stages, en moeten er meer laadpunten komen voor elektrische auto’s; vier jaar later vinden ze dat nog steeds.

Nee, dan de VVD. Zij presenteren een zeer omvangrijk programma, ook nog eens per wijk gespecificeerd. Ideaal om ze over vier jaar op af te kunnen rekenen. Of om te prijzen, natuurlijk. Mocht je het CDA willen beoordelen op de behaalde resultaten: helaas – alles wat je te zien krijgt is Sybrand Buma die wanhopig naar zijn iPad zwaait, begeleid door de tekst ‘oeps, er is iets misgegaan.’ Op de lokale CDA-burelen hebben ze het verkiezingsprogramma van 2014 door de digitale shredder gehaald dus. De laatste coalitiepartij, Harderwijk Anders, pronkt juist met de veren uit de afgelopen raadsperiode; ze hebben een A4tje vol met bereikte punten opgesteld. Slim. Totdat je in het programma van 2014 gaat zoeken waar ze het precies hadden over Tiny Houses, een eigen trouwambtenaar, het jeugdlintje, of een regenbooggemeente; nergens dus. Misschien dat ze daarom ook Harderwijk Anders heten: het kan volgend jaar zomaar weer anders uitpakken dan nu in het verkiezingsprogramma staat.

Afijn, ik word er vooralsnog weinig wijzer van. En dan zijn er nóg 7 deelnemende partijen. Gelukkig hebben we nog een maand.