Column: Vissen

Voor Het Kontakt Harderwijk schrijf ik eens in de 2 weken een column. Harderwijk is sinds 2010 mijn woonplaats, en in deze column schrijf ik over die stad of de directe omgeving. Deze column verscheen op 27-06-2018. 

Terwijl ik dit tik wordt even verderop de vis gevangen die binnenkort ingerold wordt in dit schrijfsel. Zo gaan die dingen: het nieuws van vandaag is de visverpakking van morgen. Stukjes voor de krant zijn niets meer of minder dan pogingen de forel, het kabeljauwtje of de schol van een leuk omhulsel te voorzien.

Dit is mijn 30e poging. Ruim een jaar geleden verscheen mijn eerste columpie alhier. In dat jaar kreeg ik wel eens een compliment, en heus niet alleen van vrienden of bekenden of mensen die geld van me wilden lenen. Zo was er lof van lokale politici, vooral als ik iemand van een concurrerende partij had aangepakt. Die aangepakte gemeenteraadsleden of wethouders reageerden trouwens nooit. Ik snap dat wel – alles wat je aandacht geeft groeit, immers.

Het mooiste compliment kwam van Hans de R. Die scheef op 21 oktober vorig jaar: ‘Kwaliteit Joep van ’t Hek of beter wat mij betreft. Graag erin houden deze column.’ Behalve dat Joep Youp moest zijn is het vooral te veel eer natuurlijk. Maar voordat ik naast mijn schoenen mocht gaan lopen: er kwamen ook heus wel eens klachten. De laatste -hoe toevallig- over vis. Hoewel de column vooral over het afgelasten van de docufilm De Nieuwe Wildernis tijdens De Aaltjesdagen ging, klom de briefschrijver in dit geval in de pen vanwege de door mij aangehaalde sombere cijfers over de palingstand.

Zelf stond hij trouwens niet helemaal onbevooroordeeld in de discussie; toen ik zijn naam googelde bleek hij werkzaam bij een bedrijf dat vrijwel de gehele Nederlandse palingsector vertegenwoordigde. Zo snapte ik ook dat een astmapatiënt mijn hekeling van het nieuwerwetse fenomeen geurhinder en de daarbij gepaard gaande woordgrapjes over de openhaardenterreur die momenteel over het land waait minder kon waarderen. Je kunt nu eenmaal niet verwachten dat er bij iedereen witte rook uit de schoorsteen komt.

En dan was er nog de opmerking van één van de bouwvakkers die momenteel aan het werk is in mijn nieuwe huis.

‘Jij schrijft toch stukkies voor dat krantje hè?’

‘Ja, klopt.’

‘….’

Dat was het.

Toen, iets meer dan een jaar geleden, zei ik een begeleidend interview dat ik graag in contact zou komen met de lezers van deze column. Dat is maar ten dele gelukt. Deels omdat ik ook wel weet dat u meer te doen heeft, deels ook omdat ik het nooit heb gevraagd. Dus dat doe ik dan bij dezen. Nee, het is geen vissen naar complimentjes, ik wil oprecht weten wat u ervan vindt en waar ik in het nieuwe seizoen over zou moeten schrijven. Of juist minder aandacht aan zou moeten besteden. Tips, opmerkingen, gal en stroop mogen naar muijsmartijn@gmail.com. En anders is het alsnog een prima verpakking voor de vis.